Siirry sisältöön

Etymologiadata:imsm:käredä

Sanatista

*käredä

Vastineet:

mksm. *käredä (P.K.)

SSA:n sana-artikkeli

käreä (Jusl 1745) ’käheä, karhea, rämeä, nariseva (äänestä; etup. länsimurt.); äreä, kärttyinen (etup. itämurt.) / heiser, rauh; mürrisch’, käräkkä id., murt. kärätä (: käräjää), käristä ’kähistä, rahista, rähistä’, käristää ’aiheuttaa kärisevää ääntä; paistaa lihaa; ärhennellen pyytää, kärttää’, käreys (Flor 1678)
~ ink käristüä, kärttüä ’korventua, palaa’ | ka kärie, käräkkä, -ö, käräkys ’karhea, käreä, kärisevä’, kärätä, kärissä ’käristä’, käristyö ’tulla käreäksi’ | ly käräk ’käreä, käheä (ääni)’, käräita ’kähistä, käristä’ | ve käŕed ’vihainen’, ḱäraita ’olla vihainen’, ḱärduda, ḱäregata ’suuttua’ | vi käre (g. -da), murt. kere (g. -da), E kärre ’rämäkkä; tiukka, ankara, kiukkuinen; kirpeä’, käriseda ’rätistä; huutaa, meluta, karjua; revetä’, käristada ’rätisyttää, repiä, repäistä’ | li kärīkšə ’ritistä; meluta; raakkua (varis, korppi)’. — Ims > ven murt. kjarjajdat́ ’puhua käheällä äänellä’.
Onomat.-deskr. sanoja; vrt. lisäksi lpR (LÖ) kärretet ’riidellä’. Ks. myös käry.
Lähdekirjallisuus:
  • Ganander 1786 NFL 1 371a (sm käristä ~ vi kärisema)
  • Ahlqvist 1871 KO 200 (onomat.)
  • Pogodin 1904 Severnorussk 4 (+ ve; > ven murt.)
  • Kalima 1915 OLR 146
  • Kettunen 1938 LivW 177 (vi ? > li)
  • SKES 1958 261 (+ ly)
  • EEW 1982–83 1139

Etymologiadata:imsm:käredä/th

EVE:n sana-artikkeli

EVE:käreä

Etymologiadata talk:imsm:käredä